Ouders

Iedereen heeft er wel eens last van, maar je komt er niet vanaf. Vaak het gezeur dat je alwéér niet je kamer opgeruimd hebt of dat je alwéér geen klusjes in huis hebt gedaan. Ik houd erg veel van mijn ouders, maar soms kan ik ze wel iets aandoen. Waar ouders ook erg goed in zijn is hun kind voor schut zetten tegenover veel mensen. Daarvan heb ik weer iets moois meegemaakt deze vakantie. Op de camping komen vaak locale bandjes optreden om voor wat sfeer op het terras te zorgen. Net als het terras helemaal vol zit besluiten mijn moeder en haar vriend doodleuk om even te gaan dansen. Toen ze opstonden en elkaar vastpakten wist ik genoeg, weg hier! Ik ben snel van het terras gevlucht en ben de hele avond er niet meer terug gekomen. Als je je over de schaamte heen hebt gezet dat je die twee mensen zag dansen, komt de volgende dag doodleuk iemand naar je toe en vertelt dat diegene mijn ouders gisteren zag dansen. Woedend draai ik me dan om en probeer aan iets leuks te denken, want je kunt natuurlijk niet iemand vol gaan schelden omdat diegene je aan iets laat herinneren wat je net probeert te vergeten. Hier komt het eigenlijk op meer: ouders doen waar ze goed in zijn. En laten dat nou net altijd dingen zijn waarvan jij liever hebt dat ze dat niet doen. Ook zijn ze erg eigenwijs en wijken ze moeilijk af van hun manier van denken. Maar het zijn en blijven je ouders dus wat wil je eraan doen? Iedere keer als ze iets doen wat je niet leuk vind ze een stroomschok geven zodat ze dat een volgende keer niet doen? Ik denk niet dat je voor die dag dan iets anders dan de muren van je slaapkamer ziet. Mijn moeder zegt ook altijd dat ze best meevalt -op dat moment zit er net iets in mijn keel en begin ik hard te hoesten, dat heeft mijn moeder nooit door maar goed- met mijn moeder alleen is ook best te leven. Helaas dat haar 'straffen' verdrievoudigd worden door haar lieftallige vriend, die erg goed is in het manipuleren van mijn moeder. Jammer genoeg kan ik nooit mijn mond houden en krijg ik daardoor nog meer straf, maar dat ligt volgens mijn moeder aan mijzelf. Misschien zou ik eens mijn mond vaker moeten gaan houden, maar bij die gedachte weet ik toch dat ik mijn mond nooit zal houden en dat mijn leven zolang ik thuis woon voornamelijk geregeld zal worden door mijn moeder's vriend en een beetje mijn moeder. En dat tot grote spijt van mijn vader en mij.